قيامت پيشواى ستمكار را مى آورند كه با او يارى كننده‌اى نيست ( تا از آتش دوزخ رهائيش دهد ) و نه عذر خواهى ( تا عذاب را از او بر طرف نمايد ) پس در آتش دوزخ انداخته مىشود و در آن مى گردد چنان كه آسيا گردش مى نمايد ، بعد در گودى و ته دوزخ حبس و باز داشته مىشود . 8 و ترا به خدا درخواست نموده سوگند مى دهم كه مبادا پيشواى اين امّت باشى كه كشته شوى ، زيرا پيش از اين گفته مى شد ( پيغمبر اكرم فرمود ) : كه در اين امّت پيشوايى كشته مىشود كه ( بر اثر كشته شدنش راه ) خونريزى و جنگيدن تا روز قيامت گشوده مى گردد ، و كارها را برايشان مشتبه مى نمايد ، و تباهكاريها را در آنان نشر مىدهد ، و آنها حقّ را از باطل امتياز نمى دهند ، در آن تباهكاريها آشوب بسيار كرده از حقّ دست برميدارند ، و به سختى مضطرب و نگران مى گردند ، 9 پس بعد از ساليان دراز ( كه متجاوز از هشتاد سال است ) و بسر رسيدن عمر براى مروان ( ابن حكم كه نويسنده و كار گردان تو است ) مانند شترى كه دشمن آن را غارت كرده و به تندى ميراند ، مباش تا بهرجا كه خواهند ترا براند . عثمان به آن حضرت گفت : با مردم گفتگو كن تا مرا مهلت دهند كه ستمهايى كه بر آنان وارد شده بر طرف نمايم . پس امام عليه السّلام فرمود : 10 آنچه در مدينه است مهلتى در آن لازم نيست ، و آنچه در آن نمى باشد مهلت آن تا رسيدن فرمان تو است به آن ( براى كسى كه در مدينه حاضر است شروع به اصلاح نما مهلت نمى خواهد ، و براى آنكه حاضر نيست تا رسيدن فرمان تو عذرى نمى باشد . گفته‌اند عثمان بر اثر فريب خوردن از مروان به ستمگرى بر مسلمانان دلير گرديده گوش به فرمايشهاى امير المؤمنين نداد تا جائى كه اهل مصر و ديگران او را در خانه‌اش محاصره نموده به سختى كشتند ) .